بی تو مانده ام و در خیالم هنوز با خیال تو زنده ام(حیف که رفتی عشق من)

من اشک سکوت مرده در فریادم

                         دادی سر وپا شکسته،

                                      در بی دادم،اینها همه هیچ

                                                 ای خدای شب عشق،نام شب عشق را که برد از یادم؟

اسمت رو گذاشتم گل ترسیدم پژمرده شی ، گذاشتم خورشید ترسیدم غروب کنی ، گذاشتم جونم که اگه خدای ناکرده رفتی منم برم.....

               امروز 1 آذر .اینجا هوا ابری وبارونی هستش همون هوایی که تو عاشقش بودی.

فردا میخوام برم به دانشگاه.همون محیطی که گوشه گوشش برام از تو یادگاریه.ولی وقتی به یادم میافته که نیستی و نمی تونم ببینمت دلسرد میشم واسه رفتن.بهت عادت کرده بودم.وجودت تنها دلیلی بود که ذوق وشوق  من رو برای موندن دو برابریا شایدم بیشتر میکرد.فکر اینکه روزها وشبها بدون تو چه جوری میگذرن دارهدیونم میکنه. میتونم دلتنگیها وتنها بودن رو تصورکنم. می تونم بی تو بودنها رو از حالا تجسم کنم .ولی این دل من اون طاقت رو نداره که اینها رو تحمل کنه .فکر اینکه این لحظه ها رو چه

جوری سپری میکنم دلتنگم میکنه.

                              فردا میرم ولی با چه امیدی خودم نمی دونم..............

اما میدونم که این دوری و جدایی مهر تو رو از دلم بیرون نمی کنم . به سادگی عاشق ودلباختت نشدم که به سادگی از دلم بیرون کنم. اما می دونی از چی همیشه ترسیدم و بازترس دارم ، از اینکه فراموشم کنی ،

                   نمی خوتم تنها عشقی که بهش بها وارزش دادم بی دلیل وبی بهونه تموم بشه

نمی خوام بعد یه دوری که خودش به تنهایی سخت وعذاب آوره، عشقمون فراموش بشه.تلاشم همه به          

              خاطره این بوده که این عاطفه و دوست داشتن به خاطر یه بهونه بی دلیل از بین نره.

من برای رسیدن به تو دست به هر کاری زدم ومیزنم ولی اون خدای آسمونها باید هوای ما رو هم

داشته باشه. ومیدونم هم که داره.

ولی میدونی الان چه آرزویی دارم.... ای کاش اون لحظه ای بر میگشت که با تو ودر کنار تو آرام

وآسوده بودم................

شبه عجیبیه ، بارون داره نم نم به شیشه میخوره.دارم دیوونه میشم.چه کار باید بکنم .سردرگمم.

دلم تو این لحظه تو رو میخواد.دلم تنها عشقمو میخواد.میدونی من حتی فکر این روزها رو هم نمی  تونستم بکنم. فکر تنهاموندن.فکر اینکه حرفهام رو نتونم به تو بزنم وبی تو بمونم.

راستی از خدا پنهون نیست از توچه پنهون از ترس این لحظه واین روزها می خواستم از این دانشگاه هم انصراف بدم. ئلی تشد .بهت وابسته شدم عجیب.عاشقت شدم ونمی تونم  تو رو از دلم بیرون بکنم.نمیشه این همه عجز و وا موندنم، نوشتن حرفهای دلم فقط به خاطر اینکهدوست دارم وازت دور موندم.حس عجیبی  دارم .دلتنگی هم از یه طرف دیگه.عشقم تنها موندم.کمک میخوام.دیگه زندگی اون

شور ونشاطش برام نمونده.دیگه حتی حس خوشحالی برام غریب شده.

دلم می خواست الان بغلم بودی وحرفهام رو بهت می زدم.شاید یه کم سبک تر میشدم.

پشت پنجره ام دارم به بیرون نگاه می کنم .مه سبکی رو شیشه هستش، با دستم پاکش می کنم.

میدونی قیافت رو شیشه هستش .زل زدم بهت.قیافه معصوم وپاکت رو دوست دارم .اون چشمهای

مهربون رو دوست دارم .نه، نه.... نمی تونم بی تو بمونم... نمیشه....حتی نمی تونم فکرش رو بکنم.

موندم چکارکنم.کاش انتقدر بی خیال بودم که الان میرفتم زیرباورن. حسابی خیس می شدم

زیر باورن یه کم سبک می شدم. ولی نمی تونم به هوای بارون، تو رو از خیالم بندازم بیرون.......

می مونم ونگاه می کنم و تو فکر می کنم. به تو وخوبیهای تو. به تو وخاطرات تو . می خوام بین خاطره هاو تو گم بشم .نمی خوام کسی  این لحظه منو به هم بزنه. می خوام با تو ودرکنارت باشم......

به امید اون روز که بیایی عشق من.............